dinsdag 29 september 2015

Babyface feat. Stevie Wonder - How come how long

Ik beken het… ik heb een zwak voor de mondharmonica… Tot tranen toe geroerd kan ik zijn als ik die melancholische klanken hoor. Bij Baantjer schoot ik vroeger al vol als ik de begintune hoorde. En dan had ik het lijk nog niet eens gezien.

Heerlijk vond ik het! Geef die mondharmonica dan ook nog eens aan Stevie Wonder en zet daar vervolgens een van de grootste producers uit de negentiger jaren naast en je kunt me wegdragen. Toen ik kennis maakte met het nummer ‘How come, how long’ was ik dan ook direct verkocht. En nog steeds vind ik het een van de meest indrukwekkende nummers die ik ooit heb gehoord.

Het duet met Stevie Wonder gaat over huiselijk geweld en was geïnspireerd op de moord op Nicole Brown. Zij was de voormalige vrouw van ex-American football-speler O.J. Simpson en was het slachtoffer in een proces dat elke Amerikaan live vanaf de bank kon volgen. Daardoor sijpelde het nieuws af en toe ook door in de Nederlandse huiskamers. Het was echter ook een proces dat in de Verenigde Staten de tegenstellingen tussen blank en zwart weer eens flink op scherp zette. Dit vanwege vermoede fraude met het bewijsmateriaal tegen O.J. Simpson. De jury sprak hem om die reden in eerste instantie ook vrij. Maar drie jaar later besliste een rechter alsnog in zijn nadeel.

How come, how long werd een wereldwijde hit. Het was ergens ook wel bijzonder. Want het gebeurde niet vaak dat Kenneth Brian Edmonds, ofte wel Babyface, zélf een plaat uitbracht. Hij schreef en produceerde liever platen voor anderen. Hij had al grote successen geboekt met 90’s iconen TLC en Toni Braxton. Maar de overproductieve Babyface schreef ook voor veel andere artiesten. Zo mocht hij bijvoorbeeld ook Whitney Houston, Madonna en Michael Jackson tot zijn klantenkring rekenen. Iedereen wilde met de man samenwerken.

De unieke samenwerking tussen Babyface en Stevie Wonder bleef ook niet onopgemerkt in Nederland. De single kwam in één klap binnen in de top 10. Iets dat tegenwoordig elke nitwit met een beetje marketingapparaat lukt, maar destijds echt nog vrij uitzonderlijk was. Het nummer steeg uiteindelijk door naar de tweede plaats in de Top 40. Een prestatie dat het mede te danken had aan de clip. Want die was al even pijnlijk indrukwekkend als het liedje zelf. Met een verrassend einde!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten