dinsdag 1 december 2015

René Klijn - Mr. Blue

Niet alles was rozengeur en maneschijn in de nineties. Ik maakte kennis met een ziekte waarvan ik nog nooit eerder had gehoord: aids. Het waren de jaren waarin langzaam maar zeker het taboe op deze slopende ziekte werd doorbroken. Graag neem ik jullie op Wereld Aids Dag 2015 mee terug naar het begin van de jaren '90.

Eind 1991 - ik was 11 - hoorde ik er voor het eerst van. Er was een belangrijke zanger overleden. Hij had één dag voor zijn dood bekend gemaakt dat hij aan aids leed. Pas later leerde ik dat dit Freddy Mercury was geweest. Een wereldwijd gerespecteerd artiest en een van de meest invloedrijke en kleurrijke personen uit de muziekgeschiedenis.

Een jaar later kwam Benetton met een controversiële campagne. Op levensgrote billboards zag ik voor het eerst hoe erg deze ziekte was. Een uitgemergelde aids-patiënt lag op zijn sterfbed. Zijn familie eromheen. Een heftig beeld dat mij altijd is bijgebleven.

Er kwam steeds meer aandacht voor de ziekte. Eind 1992 ook op de Nederlandse televisie. In De Schreeuw van de Leeuw vertelde zanger René Klijn openhartig over aids. Hij mocht de uitzending afsluiten met een prachtige bewerking van het nummer Mr. Blue, oorspronkelijk van electropop-band Yazoo. Een nummer, dat met de begeleiding op saxofoon door Candy Dulfer een gigantische hit werd. Maar liefst vijf weken stond het op nummer één. En passant won de betreffende uitzending van het programma van Paul de Leeuw de bronzen Roos van Montreux.

Het was de bedoeling dat René Klijn nog een album zou uitbrengen. Zover kwam het helaas niet… Hij overleed op 5 september 1993 aan de gevolgen van aids. In 2007 liet Paul de Leeuw hem nog één keer herleven. Tijdens Symphonica in Rosso bracht hij in het Gelredome een ode aan de zanger.

Aids is inmiddels door voortschrijdend wetenschappelijk inzicht verworden tot een chronische ziekte. Nog niet te genezen maar door de HIV- en aidsremmers benadert de levensverwachting van een patiënt inmiddels de normale levensverwachting. Althans… In de westerse wereld. Want voor veel patiënten in derde wereldlanden zijn de medicijnen nog veel te duur waardoor er veel van hen nog onnodig sterven.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten