dinsdag 12 april 2016

2unlimited - The real thing

We schrijven Eerste Pinksterdag 2013. Locatie is Java Eiland in Amsterdam. Het is zwaar bewolkt en met 19 graden net iets te koud om zonder jas voor het podium te staan. Mede ook vanwege de stevige wind die over het eiland waait. We staan op Back in the House. Een festival dat ons terug gaat brengen naar de beginjaren van de house. Op het menu staan onder andere DJ Jean, Sash! en… 2unlimited.

Vlak voor het optreden van Ray en Anita proberen we nog even uit het hoofd op te dreunen welke hits we nog van ze kennen maar we komen niet verder dan vijf. Pas als het duo op het podium staat besef ik eigenlijk wat een gigantische act dit was. In de kleine drie kwartier die zij beschikbaar hebben om op te treden knallen ze er hit na hit uit. We zijn binnen no-time weer op temperatuur. Tot het einde van het optreden zit er geen enkele plaat tussen die géén top 10 hit is geweest en we kunnen ze allemaal weer woordelijk meezingen.

Maar bij The real thing gaat mijn hart sneller kloppen. Dát nummer heb ik lang niet gehoord. En ik ben direct terug in 1994, toen ik de single voor het eerst op de radio hoorde. Eigenlijk had ik het een beetje gehad met 2unlimited. Van Get ready for this tot Let the beat control your body, het was allemaal een beetje van hetzelfde. Dezelfde beats, dezelfde geluidjes, dezelfde raps en dezelfde zang. Maar bij de eerste orgeltonen van de ‘nieuwe 2unlimited’ maakte mijn hart een sprongetje. En al zal mijn vader ongetwijfeld het tegendeel beweren, het was verfrissend en klonk anders.

Euforisch als ik was overwoog ik de single te kopen. Of beter, het album! Real things. Want als dit de nieuwe sound was, dan lustte ik er nog wel een paar. Blij dat ik dát uiteindelijk niet gedaan heb. The real thing was dan wel het nummer met het hoogste aantal ‘bpm’ van de act ooit, maar dat zou ruimschoots worden gecompenseerd door de andere singles op de plaat.

Want na het succes van de single bleken de opvolgers allemaal veredelde ballads te zijn met Nothing like the rain als tragisch dieptepunt. Want dat was toch niet zoals ik mij house-act 2unlimited wilde herinneren. Maar helaas… Ook die kwam voorbij tijdens ‘Back in the House’.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten