dinsdag 28 juni 2016

East 17 - It's alright

Bakvisjes zwijmelden weg bij Take That… Maar échte stoere meiden hielden van East 17. Het was de ruigere, rappende variant van de tweede generatie boybands uit de jaren ’90. En waar van je verwacht werd dat je de muziek van Take That toch op zijn minst uitkotste wilde je jezelf als jongen serieus kunnen nemen, kon je met een singletje van de ‘bad boys’ uit het Engelse Walthamstow nog nét weg komen.

Heel veel mannelijker was de muziek overigens niet. Het glazuur spatte van je tanden bij ballads als Around the world en Stay another day. Vooruit, er werd in gerapt en ze zagen er betrekkelijk stoer uit in de clip maar veel van hun nummers hadden een hoog Knuffelrock-gehalte.

Toch zullen ze vooral herinnerd worden van hun grootste hit: It’s alright. Een nummer dat begint als een typische boyband-ballad maar al snel verandert in een stevig dansnummer. De single reikte in de Nederlandse Top 40 tot de vierde plaats maar in diverse landen, waaronder Frankrijk en Australië wist het de hoogste positie een aantal weken vast te houden.

Na dit mondiale succes volgden nog twee albums. Maar halverwege de jaren ’90 liepen de verkoopcijfers terug. En begon het steeds meer te rommelen binnen de band. Gezicht van East 17 Brian Harvey raakte aan de drugs en Tony Mortimer, het bandlid dat veel van de nummers schreef kreeg depressies en een writer’s block.

Even leek het erop dat zangeres Gabrielle ze in 1997 weer uit het moeras zou trekken toen zij het duet If you ever met hen opnam. De cover van het a capella nummer van Shai werd opgenomen maar dit werd overschaduwd door controverse rond Brian Harvey. Na het slikken van 12 XTC-pillen liet hij in een Engelse krant optekenen dat het best ‘cool’ was ‘to do drugs’. Niet heel handig omdat rond die tijd nét veel media-aandacht was ontstaan rondom de dood van een 18-jarig meisje. Haar doodsoorzaak? XTC. De krant linkte de twee zaken aan elkaar en de consternatie was compleet. De zanger werd op staande voet ontslagen.

Het ontslag was van korte duur. In 1998 werd hij weer in genade aangenomen door de band, die zich inmiddels had omgedoopt tot E-17. Een metamorfose waar men alleen in het thuisland intrapte. Want hun single Each time schopte het in dat land nog tot de hitparades. Het zou de laatste stuiptrekking zijn van de band die eens zo groot was. Er volgden wel nog meerdere reünies maar behalve in het schnabbel- en nostalgia-circuit kregen ze daarmee niet meer de handen op elkaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten