dinsdag 26 juli 2016

Flamman & Abraxas - Good to go

Halverwege de jaren ‘90 werd er een film uitgebracht die in vrijwel alles anders was dan de traditionele rolprent. Opgenomen met een heuse Digitale Camera, als een van de eerste films óóit. Geschoten als een videoclip, inclusief keiharde muziek, felle neonkleuren en in een moordend tempo. En de titel liet niet veel aan de verbeelding te wensen over: Naar de klote!

Het was een film over de Nederlandse partyscene midden jaren ’90, die een weinig florissant beeld schetste van de twintigers van toen. Feestbeesten die zich onderdompelden in beukende beats, zich te buiten gingen aan XTC en zich vervolgens ruim na zonsopkomst laveloos op de bank stortten.

De regisseur van die film was er in 1996 heilig van overtuigd dat de film een hit zou worden. “Naar de klote! wordt een hit. De reden? Naar de klote! is de eerste speelfilm die de dans- en muziekcultuur van vandaag in beeld brengt, en wel op een manier die volledig is toegesneden op de doelgroep. Speciaal voor hen is de film gemaakt: al die jongeren die elke weekend dankzij een paar pilletjes helemaal uit hun dak gaan in een dreunende loods op het lokale industrieterrein.”

Naar de klote! werd géén hit. De reden? De ene helft van de jongeren kon zich, net als ik overigens, niet echt identificeren met het overmatige drank- en drugsgebruik en het geweld in de film en de helft die zich er wél door aangesproken had kunnen voelen, stond vermoedelijk helemaal uit zijn dak te gaan in een dreunende loods op het lokale industrieterrein.

Het enige onderdeel van de film dat wél bleef hangen was het nummer Good to go van Flamman & Abraxas. Het producersduo dat tot dan toe vooral op de achtergrond actief was geweest en in die hoedanigheid al grote successen had geboekt, bracht de single verrassend genoeg uit onder hun eigen naam. Maar ook op de voorgrond bleken ze een gouden duo. Het nummer schopte het tot de vierde plaats in de Nederlandse Top 40 en is inmiddels een van de meest iconische nummers uit de 90’s.

En zo gebeurde het dat terwijl de successen van hun topact de Party Animals langzaam minder werden, zij onder hun eigen naam nog even drie grote hits scoorden. De opvolgers I’ll be your only friend en de verrassende cover I need love behaalden de top 10 in de vaderlandse hitparade en hielden het daar ook even vol.

Maar zelfs Flamman & Abraxas bleken een mindere periode te kunnen hebben. In 1999 schaarden zij zich namelijk achter Double Date. In hun ogen dé Nederlandse kandidaat voor het Eurovisie Songfestival. Een act die iedereen zich nog wel herinnert van hun ja… laten we zeggen… beperkte toonvastheid. Al moet gezegd worden dat ze vermoedelijk meer aan het optreden overhielden dan de zangeres die won. Want Marlayne heb ik nooit in onze plaatselijke discotheek zien optreden. En Double Date wél!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten