dinsdag 22 november 2016

Pussycat Dolls - Don't cha

Soms heb je met nummers van die associaties die niet meer uit je geheugen zijn te wissen, terwijl je dat het liefst wél zou willen. Het was 2008 en met vier vrienden waren wij op weg naar Distant heat. Een dancefestival in de woestijn van Jordanië. Een fantastische bestemming natuurlijk, maar je wilt ook wel wat van de rest van het land zien.

We hadden hier dan ook drie weken voor uitgetrokken en zo reisden we van hotel naar hotel. In de loze uurtjes zapten we wat tussen de verschillende kanalen die de hotel-tv’s ons aanboden. Maar omdat geen van ons het Arabisch echt machtig was kwamen we eigenlijk altijd uit bij de muziekzender Melody Tunes. Want dat was ‘All Ingelesh All Za Tayem’. Wat er heel Arabisch uitziet, maar eigenlijk niets anders is dan: ‘All English, all the time’.

Tussen de clips door kwamen er met enige regelmaat promofilmpjes van de zender zelf voorbij. Stuk voor stuk parodieën op bekende nummers. Vermakelijke filmpjes, dat zeker, maar ook filmpjes die ervoor zorgden dat als je de plaat een keer écht hoorde, je direct een stel dansende Arabieren voor je zag en heel hard de neiging moest onderdrukken om die bewegingen gelijk na te doen.

En dat was dus ook het geval met Don’t cha. Ik zie niet meer die prachtige lichamen van de Pussycat Dolls voor me, maar een volslanke Arabische met een overdosis zelfvertrouwen. Ik hoor niet meer de zoetgevooisde stemmen van Nicole Scherzinger en haar collega’s maar een weinig toonvaste stem die zingt: “Dont ya wish ya gullefriend hot like me?”

Maar dat was niet de enige plaat waarbij mijn associatie voorgoed veranderde tijdens die reis door Jordanië. Bekijk onderstaande compilatie maar eens. Maar wees gewaarschuwd: het kan dus ook úw luisterervaring voorgoed veranderen!

De hoogtijdagen van de Pussycat Dolls lagen in 2008 overigens al een paar jaar daarvóór. De debuutsingle Don’t cha dateerde van 2005 en schopte het destijds tot de tweede plaats in de Nederlandse Top 40. Datzelfde gold ook voor de opvolgers Stickwitu (2005) en Beep (2006) waarmee de meidengroep een record vestigde: de eerste act ooit die met drie singles op nummer 2 bleef steken.

De ‘Dolls’ stonden in dat jaar in een uitverkochte Heineken Music Hall en brachten nog drie platen uit die allen de top 10 wisten te bereiken. Maar door interne strubbelingen en wisselingen van de wacht, kon het tweede album niet meer voldoen aan de hooggespannen verwachtingen en eindigde de zegetocht van de burleske dansrevue-groep.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten