dinsdag 21 maart 2017

Nada Surf - Popular

Nee… ik kan niet zeggen dat ik ertoe behoorde: de populairste jongens van de klas. Van de 12 stond ik ongeveer op plaats 15. En dat werd pijnlijk duidelijk in mijn laatste basisschooljaar. Een van mijn klasgenoten kwam toen met het lumineuze idee om de gebruikelijke volksdanslessen te verruilen voor lessen stijldansen.

Leuk voor hem: de meisjes uit mijn klas stonden in de rij. Maar niet voor mij. Want de andere sekse zag zich duidelijk niet met mij door de zaal zwieren. En terwijl ik met volksdansen nog mijn mannelijke klasgenoten ten dans kon vragen, moest ik nu opeens met meisjes aan de slag. En dat was geen succes.

Ik kwam eigenlijk altijd terecht bij dat ene meisje dat exact hetzelfde probleem had als ik. Een huwelijk waar we allebei niet gelukkig van werden. Want ik droomde van mijn klasgenootje Anouk en zij droomde van stoere, breedgeschouderde gasten die haar op handen zouden dragen. En niet van slungelige houten klazen die om de haverklap op haar voet stonden.

Wat had ik in die tijd toch graag een klasje populariteit gehad. Of de Teenage Guide to Popularity op mijn boekenplank. Maar het was 1992 dus het nummer Popular zat nog niet eens in de pijplijn. Sterker nog… de band Nada Surf bestond nog maar nét.

Die werd namelijk opgericht in dat jaar. En het duurde tot 1996 voordat zij met Popular hun eerste –en enige – hit zouden scoren. Het meeste succes behaalden ze in Frankrijk. Daar bereikte hun single dankzij een commercial van het destijds populairste Franse radiostation zelfs de Top 10. In Nederland kwam het niet verder dan de Tipparade.

Het liedje waarin de zanger begint op een kalme, docerende toon, maar uiteindelijk uitbarst in angst en hysterie, was een parodie op Penny’s Guide to Teen-Age Charm and Popularity van jaren ‘40/’50 actrice Gloria Winters. Een boekje waarin zij jonge meisjes voorschrijft hoe zij zich zouden moeten gedragen om de jongen van hun dromen voor zich te winnen.  

Had ik van het bestaan van dat boekje geweten had ik er heel wellicht nog wat van kunnen opsteken. Maar het was in ieder geval een leuk presentje geweest voor mijn vrouwelijke evenknie. Al had ik dan misschien helemaal niemand meer gehad om mee te dansen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten