vrijdag 22 september 2017

The stage is yours - Guano Apes

In de jaren 90 was ik druk bezig met het ontdekken van de ware ik. Tot 1993 luisterde ik naar Iron Maiden, Metallica, Normaal en alle classic rock. Dat kwam door mijn ouders (voornamelijk mijn vader) die mij lieten opgroeien met Pink Floyd, Dire Straits, Led Zeppelin, Golden Earring, Eagles en nog meer van dat soort fijne bands.

Maar ik wilde wat anders proberen en de 3 jaren erna begon ik te experimenteren met muziek. Ik ging via de happy hardcore (die ik overigens nog steeds wel aardig vindt) naar de echte harde house. Door wat vrienden om mij heen had ik het idee: daar moet ik 贸贸k bij. Rotterdam Terror Corps, DJ Ruffneck, DJ Paul Elstak en nog meer van dat soort acts. Ik schafte zelfs een echte Aussie aan (die nog steeds in de kast hangt 馃槉).

En ik deed 茅cht mijn best om het mooi te vinden. Probeerde later nog wat andere stijlen in die wereld, maar echt enorm enthousiast werd ik niet. Het bleef moeilijk om iets te vinden dat ik echt leuk vond. Totdat ik in 1997 op MTV een vrouw achter een glazen raam zag. Ik dacht: "Ach, dat zal wel weer een zoetsappig plaatje worden", maar niets was minder waar.
De energie spatte eraf en de afwisseling van langzaam naar snel deed het mij beseffen: ik heb knallende gitaren nodig! De band bleek Guano Apes te heten en wat klonk d谩t lekker. Open your eyes is echt geweldig en ik word er steeds weer blij van.

Ik kocht toen meteen het album Proud like a god en deed het in mijn discman. Het klonk allem谩谩l heel goed, maar toen ik bij nummer 4 van de CD kwam was ik helemaal om. De afwisselingen en de power van Lords of the boards zijn geweldig. .

Vervolgens begon ik meer uit dit genre te ontdekken. De jaren erna kwamen er vervolgens steeds meer gitaren in mijn muziek en ging ik weer luisteren naar de bands van v贸贸r mijn ontdektijd zoals Metallica en Pearl Jam. Maar over die bands schrijf ik wel meer in een volgend blog.

(c) Niek Scholten

Geen opmerkingen:

Een reactie posten