dinsdag 12 september 2017

Sugababes - Freak like me

Als je je, zoals ik, profileert als de Leo Blokhuis van de dance uit de jaren ’90 moet je je natuurlijk wél hebben verdiept in de historie van dat genre. Maar ja, je gaat natuurlijk geen boekwerken doorakkeren over vage bands als Kraftwerk en onbeduidende types als Frankie Knuckles … Gelukkig werd mij de helpende hand geboden door… Leo Blokhuis.

Vorig jaar oktober zond de NPO zijn documentaire Planet Elektro uit. Een absolute aanrader voor iedere dance-liefhebber. Goed in elkaar gezet, interviews met veel van de kopstukken uit het genre en ook aan de technologie-freaks is gedacht. Wat er allemaal voorbij komt aan synthesizers, drumcomputers en ander fijn spul zal de gemiddelde nerd watertandend achter de TV doen zitten.

En toch wrong er iets… want op een gegeven moment kwam daar ene Gary Numan voorbij. Hij scoorde met zijn band de Tubeway Army de eerste ‘synthesizer-based’ nummer één-hit. Met Are ‘friends’ electric bereikte hij begin jaren ’80 de hoogste positie in de Engelse hitlijst.

Het nummer kwam me zó bekend voor… Maar ik kénde de beste man helemaal niet, en zijn band evenmin. De titel zei mij helemaal niks en ook de tekst hielp mij geen steek verder. Zelfs toen ik de docu even pauzeerde om het nummer nog eens even goed te beluisteren gingen bij mij nóg geen belletjes rinkelen. Tja… daar stond ik dan, met mijn goede gedrag en mijn imago.

Pas maanden later was daar onverwacht de bevrijding. Het nummer Freak like me van de Sugababes kwam voorbij op Die Verrückten Stunden, mijn favoriete radiostation. En opeens vielen álle puzzelstukjes in elkaar. Van de tekst wist ik het: die was niet origineel. Adina Howard had er eerder een hit mee gehad. Maar de muziek was dus óók gejat.

Dat hadden de dames slim gedaan in 2002. Gewoon twee hits uit het verleden gepakt, er een mash-up van gemaakt en klaar… Oké, oké, ze zongen zélf de vocalen in en vooruit, ook de sample van Are ‘friends’ electric werd niet helemáál één-op-één overgenomen maar erg veel méér creativiteit vergde het niet. Het resultaat mocht er echter zijn: een fijn plaatje dat in Nederland toch maar gemiddeld succes behaalde met een 23ste plaats in de Top 40. Het betekende wél de definitieve doorbraak voor de girl-band.

Want vervolgens ging het hard. Vrijwel alle singles die ze in de vier jaar daarna uitbrachten, behaalden de top 10 in ons land. Totdat een van de vaste gezichten, Mutya Buena, opeens ontbrak bij de promotie van hun single Ugly. Volgens het management omdat zij ziek was. Niet veel later maakte zij echter bekend dat zij de band ging verlaten. Ze ging solo. Een carrière die één hit opleverde: Real girl.

En ook Sugababes ging als een nachtkaars uit. Na het vertrek van Mutya Buena scoorden ze nog één top 10-hit. Daarna verdwenen ook zij langzaam van het podium in Nederland.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten