vrijdag 24 augustus 2018

Iron Maiden - Niek deelt zijn herinneringen

Het is rond 1992 als ik met mijn vader wat moet doen bij de plaatselijke handbalvereniging. Mijn vader pakt een cassette bandje en duwt hem in de autoradio. Er begint een mannenstem te praten en een andere man praat terug. Na een gemene lach van de eerste man begint dan het eerste nummer van deze band. De drummer begin en al snel komen de gitaren erbij. De gitaren beginnen rustig en na een poosje gaat het ritme snel omhoog.

Het is wel anders dan dat ik gewend ben van mijn vader, die voornamelijk Dire Straits en Pink Floyd luisterde. De stem van de zanger is rauw, energiek en ook wel een beetje duister. Ik vraag aan mijn vader wie dit zijn en hij zegt “IRON MAIDEN”. Wauw! Wat vind ik dit fijn klinken en wat een gitaarspel! Het nummer heet The prisoner.

Het tweede nummer op het bandje is Run to the hills en is al snel één van mijn favoriete nummers van de band. Krachtige drum en een geweldige riffjes met pakkende tekst. Met als klap op de vuurpijl een geweldige gitaarsolo. Een aantal dagen later zie ik de clip op TV. Lange haren en uitgedost met leren broeken en armbanden met spikes. Ik ben verkocht en kopieer het bandje voor mijn walkman. 

Jaren later als ik een rijbewijs heb bezoek ik concerten van Iron Maiden. Tot vandaag heb ik ze vier keer live gezien. En wat een shows zijn dat zeg! De laatste was 1 juli 2018 ongeveer 25 jaar nadat ik ze voor het eerst hoorde. En het mooiste was dat mijn vader mee was na het concert. Daarom is dit nog steeds één van mijn favoriete bands.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten