dinsdag 6 november 2018

Neet Oét Lottum - Hald mich 's vas

Het is raar... maar op een of andere manier heb ik een zwak voor het Limburgse dialect. Want dialect is zeg maar niet mijn ding. Plat praten moet ik niet proberen, want dan word ik vierkant uitgelachen. En de keren dat ik in mijn jonge jaren mijn vaste muziekmaat Arjan wanhopig aankeek als zijn vader in 't plat een heel verhaal tegen me afstak, zijn talloos. Andere dialecten vind ik óf verschrikkelijk, óf verschrikkelijk grappig.

Maar er staat wel een 'Best of'-CD van Rowwen Hèze in mijn platenkast, die rond de eeuwwisseling ook nog eens regelmatig in mijn discman zat. Sterker nog: ik overwoog zelfs om ze eens een keer live te gaan zien. Maar daar kreeg ik de handjes helaas niet op voor elkaar bij mijn vrienden.

Van die band vind ik vooral Blieve loepe prachtig. Een liedje dat ik regelmatig met betraande ogen heb geluisterd. Het gaat over twee soorten mensen: de mensen bij wie het allemaal maar steeds tegenzit, en de mensen die altijd maar de wind mee lijken te hebben. Waarbij ik me, zeker toen, heel erg verbonden voelde met die eerste soort.

En toen hoorde ik in de Top 2000 een nummer dat rechtstreeks uit hun koker leek te komen. Even zo prachtig van toon, heerlijk zangerig, én in het Limburgs. Maar Rowwen Hèze bleek niet de uitvoerende artiest. Een blik op de lijst leerde dat dit Neet oét Lottum was. Een Venlose streektaalband die ooit was opgericht als coverband voor de carnaval maar vrijwel direct daarna inzette op serieuzere muziek. Ze ontleenden hun naam aan de uitdrukking 'Ik kom neet oét Lottum' wat zoiets betekent als 'Ik ben niet gek'. 

Van hun derde album Krak kwam het nummer Hald mich 's vas. Een nummer dat in 2005 direct een plekje kreeg in de Top 2000 en daar sindsdien niet meer is weggegaan. Het kwam tot een 235ste plaats en ze kregen dit jaar een prachtige minidocumentaire waarin wordt uitgelegd wat het liedje voor veel mensen betekent. Een aanrader.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten